تغییرات و کارهای سارینا در چند ماهه اخیر... ( تا 32 ماهگی)

سلام به دختر نازم...

قصد دارم در این پست جبران کنم و کارها و تغییرات دو ، سه ماه اخیرت رو ثبت کنم.سریع می ریم سر اصل مطلب:

طبق معمول خیلی خودت رو بزرگتر از محمد مهدی یا ترنم و مه یاس می دونی و به محض دیدنشان براشون کلی ادا در میاری و آقون آقون می کنی و براشون دالی بازی می کنی، مثلا می خواهی باهاشون تلفن صحبت کنی ، صدایت رو ناز می کنی و مثلا بچه گانه باهاشون صحبت می کنی.

یک نکته خیلی جالب اینجا بود که یک روز فاطمه کار داشت و ترنم رو آورد خونه مون و شما باهم بازی می کردین. بعد از رفتن ترنم متوجه شدم که کنترل تلویزیون نیست و طبق معمول از سارینا خانوم پرسیدیم که کنترل کجاست؟ که دست من رو گرفتی و بردی به سمت کمد اسباب بازی هات و کنترل رو که در طبقه عروسک ها بود نشانم دادی و این یعنی اوج فهم و شعور و منطق یک دختری به نام سارینا. بله مامان جان، چون ترنم دائما به کنترل ها دست می زده، مثل اینکه شما کنترل رو درطبقه اسباب بازی هات گذاشته بودی که ترنم دستش نرسه، الهی فدات بشم که دوباره حرف عمه مریم اثبات می شه: این دختره 2 سالشه یا 22 سالشه؟؟ 

یک مدتی، دائما تو خونه شلوارهات رو بالا می کردی و شروع می کردی به رقصیدن... نمی دانم که چرا شلوار بالا می زدی؟

مدل رقصیدنت هم به سبک الهام و عارف بود که مثل عارف کمر رو تکون می دادی و مثل الهام یک پایت جلوتر بود و می رقصیدی.

یک بازی داری که یک سری خرس های آهن ربایی هستند که سر و بلوز و شلوارهاشون از هم جداست و باید از روی شکل آنها را درست کنی، خیلی با دقت به عکس ها نگاه می کنی و کامل می تونی تمام خرس ها رو بسازی، کلا خیلی علاقه به این جور بازی های چیدنی یا مهره بازی داری.

مواقعی که ناگهان چیزهای یک جور پیدا می کنه خیلی با ذوق و خوشحالی من رو خبر می کنه، یک روز خیلی با خنده ملیحی بهم نشون دادی که روی جوراب هات که یک پاپیون کوچک هست ، مثل همان یک پاپیون کوچک هم کنار آیینه داخل کیفش هست.دقت رو دارین؟؟؟؟ شباهت جوراب و آیینه.

همچنان طرفدار نظم هستی و باید همه چیز جای خودش قرار بگیره، یک مدتی یک سری کوسن روی مبل های خونه مامانی شون بود که یک روز مامانی منیژه مثلا تغییر دکوراسیون داده بود و جای کوسن ها رو عوض کزده بود، به محض اینکه وارد خونه مامانی شون شدی و متوجه این تغییر شدی، سریعا کوسن ها رو به جای قبلی اش برگرداندی و هر چه باهات صحبت می کردم که مامانی خواسته خونه اش قشنگ تر بشه این جوری کرده، زیر بار نمی رفتی. باید با وجود تو همه چیز سر جای خودش باشه و هر تغییری باید با مشورت سارینا خانوم باشه.

یک مدتی هست که قهر کردن رو یاد گرفته ای. مواقعی که می خواهی چیزی رو با زور بگیری و ما یک کمی مقاومت از خودمان نشون می دیم، اول چند دقیقه ای قهر می کنی و وقتی بی توجهی ما رو می بینی ، از اون گریه های الکی می کنی که فقط صدا داره و یک قطره اشک هم نمیاد.

قهر کردنت وقتی کوچکتر بودی به این طریق بود که سریع می رفتی در یک جا تنها با اخم می نشستی یا سرت رو روی دیوار می گذاشتی ولی الان دیگه این طوری قهر می کنی:

مامان فدای قهر کردنت هم بشه که در حالت قهر و غرغر هم خوردنی هستی.

همچنان تقلید در کارهایت موج می زند، یکی از موارد خیلی جالب اینجاست که یک مدتی هست برای عزیز یا مامانی منیژه، خودم ماست مایه می زنم و به محض اینکه  شیر را مایه می زنیم و رویش پتو می اندازیم، سریعا خانوم خانوما قابلمه مسی رو از روی اُپن بر می داره و چادرش رو دور اون می پیچونه و می گذاره کنار ماست من.

جالبتر این جاست که وقتی ماست آماده می شه و از زیر پتو در میارم و می برم داخل یخچال، باید حتما قابلمه خالی سارینا خانوم  رو هم در یخچال بگذارم.

حتی وقتی دارم تلفنی به عزیز اقدس می گویم که شیر رو بفرست خونه مون تا مایه بزنم، شما خیلی سریع متوجه موضوع می شی و قابلمه رو برمی داری و چادرت رو دورش می پیچونی و زودتر از من می گذاری همون مکانی که همیشه شیر رو قرار می دیم.

و دیگه فهمیده ای که با این کارهات ذوق می کنم، بعد از اینکه مثلا قابلمه ات رو قرار می دی سریع می ری دوربین رو میاری و از کار خودت عکس می گیری

یک مدتی می رفتم دندان پزشکی برای دندان هایم و در آن دوران برای سارینا توضیح می دادم که : من شکلات زیاد خورده ام و مسواک نزده ام و دندون هام درد گرفته و مجبور شدم که برم پیش آقا دکتره. هر جایی که بدون من می رفتی و ازت می پرسیدند که مامانت خوبه؟ سریعا تمام قضیه دندان ها رو از سیر تا پیاز براشون توضیح می دادی : " مامان  ... اشاره به دندونت می کردی آخ...جوجو ...بی "  و این یعنی که دندون مامان درد گرفته و چون مسواک نزده جوجو رفته توش و مامان رفته دکتر  ( اطرافیان هم به این نوع حرف زدنت عادت کرده اند ، از طریق چند تا کلمه کلیدی، تمام معنای حرفت رو می رسونی و من هم که استاد ترجمه کردن این جمله های چند کلمه ای و بدون فعل هستم... الهی فدات بشم.)

یک مدتی برات عادت شده بود و حتی اگر ازت سوالی هم نمی پرسیدند، خودت به محض ورود به مهمونی تمام قضیه دندان من را براشون تعریف می کردی.

نسبت به بچه های هم سن و سال خودت، خیلی فهم و منطق بالاتری داری ( ماشالاه...) بعضی مواقع  گیر می دی که با موهایم بازی کنی و چند باری موهام درد اومد و بهت گفتم که دیگه بازی بسه. حالا هر وقت که می خواهی موهام  رو شونه کنی یا گیره بزنی، موهام رو ناز می کنی و می گی " ناسی ..ناسی" و سرم رو بوس می کنی و شروع می کنی به شانه کردن موهام. می میرم برای این لطافت دخترانه ات.

حواست کاملا به حرف های من و بابا یا اطرافیان هست و اگه در حرف هایمان مثلا اشاره کوچیکی به یک چیزی کنیم، با سرعت برق و باد، سارینا اون چیز رو میاره. مثلا یک بار من و بابا در مورد گوشی ام صحبت می کردیم که شارژرش گم شده و سارینا خانوم به محض شنیدن این حرف سریع وارد عمل شد و اول یک نگاهی به مکان همیشگی شارژرها انداخت و دید که نیست جاهای دیگه رو می گشت که شاید بتونه پیدا کنه.

شبکه پویا که نقاشی بچه ها رو نشون میده، اسم هاشون رو هم می گه به محض شنیدن اسم محدثه یا محمد یا سارینا، سریع از جات می پری و با خوشحالی اعلام می کنی که اسم مامان یا بابا رو گفته. یک بار در یک برنامه نقاشی سه تا از نقاشی هایی که معرفی کرد به نام محدثه بود که به محض اینکه سارینا اسم من رو برای سومین بار شنید با یک حالت ناراحتی به من گفت: "مامان....... من....نه" یعنی ناراحت بود که چرا اسم سارینا رو نمی گه؟؟؟ الهی فدات بشم که کلی برات توضیح دادم که اسم نی نی ها محدثه هست و در برنامه های دیگه اسم سارینا رو هم می گه و با کلی ناز کردن قبول کردی و مثلا متوجه شدی.

همچنان در انجام کارها رتبه اول رو داری و در همه امور پیش قدم هستی... از ظرف شستن و غذا پختن و کارهای خونه گرفته تا کارهایی مثل آب دادن گلدان ها. قربونش برم که واقعا نسبت به هم سن و سالهای خودت بیشتر می فهمی. مثلا چند ماه پیش که گوجه برای رب گرفته بودیم در تمام مراحل از شستن تا ریز کردن گوجه ها کمک می کردی و اگه هر بچه ای جای تو بود مثلا بازیگوشی می کرد و گوجه ها رو می خورد یا دست هایش رو به لباس ها یا در و دیوار می مالید ، ولی دخترمون کمکمون می کرد و کاملا مواظب لباس ها و فرش ها بود که کثیف نشه.

یک ماه پیش خونه بابا جونی شون که می خواستیم انار دونه کنیم، به محض پهن شدن زیراندازها اولین نفری که چوب به دست مشغول انار دونه کردن شد، عسل ما بود که الهی فداش بشم برعکس بچه های دیگه فضولی نمی کرد و دونه های انار رو روی فرش نمی ریخت و کمکمون هم می کرد.

یکی از تغییرات واضحی که در شما روز به روز بیشتر نمایان می شه، استقلال شما در کارهات هست. همه کارهات رو می خوایی خودت انجام بدی:

باید خودت غذا بخوری و بیشتر مواقع به تنهایی کامل غذایت رو می خوری و با کلی ذوق بشقاب خالی ات رو به من یا بابا نشون می دی.

دستشویی رفتنت هم که باید تنهایی بری و زیاد راضی نمی شی که ما هم کمکت کنیم.

اگه صدای در یا آیفون بیاد، باید خانوم زنگ در رو جواب بده و در را باز کنه و اگه خدای نکرده من و بابا یادمون بره و خودمان در رو باز کنیم کاملا با اعتراض و غرغر سارینا خانوم مواجه می شیم.

خیلی قشنگ خودت به تنهایی چادرت را سر می کنی و نی نی ات رو بغل می گیری و به همراه بالشش روی پایت می گیری تا خوابش کنی. نحوه دیگر خاله بازی سارینا جونم به این طریق هست که چادرش رو سر می کنه و مثلا برای عمه و عموهای خیالی چایی و میوه میاورد.

موقع سفره پهن کردن باید خودش به تنهایی سفره را پهن کند و آوردن تکه های کوچیک رو قبول نداره و مثلا علاقه داره که قابلمه رو به تنهایی سر سفره بیاره.

مواقعی که حواسش کاملا جمع هست و داریم مثلا کتاب داستان می خوانیم به محض اینکه متوجه بشه گوشه ای از کتاب پاره هست با سرعت برق و باد بالای کمد می ره تا چسب بیاره و کتاب رو درست کنه.

اینجا هم از کمد بالا رفته ای برای چسب که به محض دیدن من، نیش هایت باز شد ولی کلی تحمل کردم که خنده ام نگیره و کلی اخم تحویلت دادم که نشون بدم که کار خطرناکی کرده ای.

مواقعی که به حمام می ریم، بیشتر مواقع باید لباس هایت رو خودت بشوری و آویزان کنی.

موقع بیرون رفتن از خانه هم باید خودت لباس تن کنی، بعضی مواقع گیر می دی که لباس هایت و به ویژه شلوارهات رو پشت در عوض کنی که مثلا تو را نبینیم. یک بار به بهانه اینکه من و بابا تو را نبینیم و مثل آدم بزرگ ها رفتی داخل اتاق و پشت در تنهایی شلوارت رو عوض کردی در حالی که رو به رویت پنجره کاملا باز بود و فضای داخل اتاق کاملا دیده می شد... الهی قربونت برم که تنها لباس هایت رو به دور از چشم من و بابا عوض می کنی و اصلا توجه ای به اطرافت نداشتی.

دخترم

تو را و عشق تو را با کسی قسمت نمی کنم... تو سهم من از بهشتی...

خدایا هزاران بار سپاس ...